Zonder validatie rekenregels op weg naar versterken breedplaatvloeren

Uitsluitsel over het voldoen van breedplaatvloeren als systeem kan maar op één manier: validatie van hetgeen rekenkundig is bepaald, je controleert door het objectief meten in de praktijk of de rekenkundige benadering ook klopt.

Dat wordt tot op heden uitgesloten.

Het is nu vaker gemotiveerd bij BZK en het Rijksvastgoedbedrijf aan de orde gesteld.

Het meest recente wapenfeit is een brief van de advocaat van BubbleDeck aan BZK met betrekking tot het geplande testen van versterkingsmaatregelen op vloeren van het OM-gebouw Lelystad. Die testen, zoals nu voorzien, gaan enkel over impact, hoe lastig is het versterken straks, hoe lang duurt het, dat soort zaken. Het is juist niet de bedoeling te meten of er wel iets mis is met de vloeren. Het is niet de bedoeling om het daadwerkelijke effect van versterkingsmaatregelen te gaan meten.

De kwestie is al enige tijd terug door de advocaat opgepakt. Hierbij is gemotiveerd dat BZK, met het afwijzen van het objectief testen, in strijd met de maatschappelijke zorgvuldigheid handelt. Het verzoek was/is hier alsnog in te gaan voorzien.

Daar is nu een schepje bovenop gedaan. BZK is verzocht te bevestigen dat er voorlopig geen proeven zonder representatieve nulmetingen worden uitgevoerd op de locatie Lelystad, in ieder geval niet totdat BubbleDeck ter zake is gehoord en alle belangen zijn geborgd.

BubbleDeck wil voorkomen dat het testen van versterkingsmaatregelen op impact – niet te verwarren met daadwerkelijk effect! – worden opgepakt zonder nulmeting en de vereiste feitelijke metingen na het versterken.

Het categorisch afwijzen van validatie is, vanuit wetenschappelijk oogpunt, uitermate vreemd en onacceptabel. Ook maatschappelijk gezien is dit onverteerbaar. Je legt gebouweigenaren een ingrijpende maatregel op maar hebt niet de moeite genomen om even te checken of de uitgangspunten die daarvoor gelden wel juist zijn.

Zieke vloeren

De rekenregels met versterkingsmaatregelen vormen tezamen de behandelmethode voor de ‘zieke’ vloeren.

Kijk eens hoe dat met een behandelmethode in de medische wereld gaat. Pas na zorgvuldig onderzoek en testen wordt een nieuwe behandelmethode goedgekeurd. In dit traject naar goedkeuring moet worden aangetoond dat de methode veilig is en ook werkt. Het is meten, meten en nog eens meten. Alleen de uitkomsten van die metingen zijn maatgevend. Het gaat dan ook over voldoende mate van zekerheid.

Bij de breedplaatvloerenkwestie is een behandelmethode ontwikkeld gebaseerd op laboratoriumtesten. Het meten, meten en nog een meten … in de werkelijke wereld van de praktijk … is er (nog) niet.

Ik acht het bizar dat op die behandelmethode is afgetekend en een en ander binnenkort tot een verbindend voorschrift wordt gebracht zonder de zekerheid dat het wel hout snijdt.

De inzet op validatie van de rekenregels is cruciaal. Wetende dat BZK dit niet wil zal het toch iets anders moeten dan met verzoekjes.

De meest dienstbare methode is dat de opstellers van de rekenregels, constructeurs, en gebouweigenaren zich hier hard voor gaan maken.