Verantwoordelijkheid

Op woensdag 1 januari 2020 lezen we het volgende in de krant:

“Hal verwoest door flatbrand Arnhem: 2 doden en 2 gewonden”

Het betreft een flat aan het Geldersche Plein in Arnhem.

Het verhaal gaat verder …

“De brandweer heeft de vier, die deel uitmaken van een gezin, uiteindelijk kunnen bevrijden. Ze werden zwaargewond naar het ziekenhuis gebracht. De man (36) en het 4-jarige jongetje overleefden de brand niet. Volgens de brandweer hadden de slachtoffers veel rook ingeademd. De vier slachtoffers stonden op dat moment in de lift. Vuurwerk dat door twee tieners van 12 en 13 jaar op een gedumpte bank in de hal is gelegd is de oorzaak van dit tragische voorval.”

Een paar dagen later lees ik op LinkedIn een bijzonder treffende reactie van Monique Brewster:

“Schuldig?

Een brand in Arnhem heeft de toekomst van een jong gezin verwoest. Daar moet een schuldige zijn. De vingers gaan (ook) naar de eigenaar van het gebouw, de woningcorporatie. Die heeft verzuimd de bank waarin de brand is gesticht, weg te halen. Ondanks verzoeken van bewoners die het een gevaarlijke situatie vonden; een bank met oudejaarsnacht in de entreehal van het gebouw waar zij wonen.

Ik zie de corporatiedirecteur die – terecht – erkent dat de corporatie sneller had kunnen en moeten optreden.

Toch knaagt er iets. Was er onder al die bellers en de mensen die aangeven dat ze gewaarschuwd hebben, nou niemand die dacht: ik vraag degene die de bank daar heeft neergezet om hem weg te halen, of, ik haal de bank met hulp van die aardige buur zelf even weg. 

Waar blijft de verantwoordelijkheid om zelf te handelen als je ziet dat er iets misgaat of dreigt mis te gaan in het gebouw waarin je woont?

Maken we de wereld niet onveiliger voor onszelf en onze kinderen door af te wachten en te wijzen in plaats van zelf te handelen wanneer wij daartoe in staat zijn?”


Dit is een verhaal over verantwoordelijkheid.

Het heeft alles te maken met hoe je in het leven staat.

Het heeft alles te maken met hoe we daar ieder voor zich iedere dag weer keuzes in maken … ons handelen.

Iedereen heeft een eigen verantwoordelijkheid vanuit regeltjes en hoe we zaken met elkaar organiseren. Je maakt het verschil met de manier waarop jij invulling geeft aan wat nu net niet op papier staat.

Soms moet je naar een ander wijzen. Tegelijkertijd moet je ook naar jezelf kijken. Wat kan en moet ik er aan doen, wat valt binnen mijn invloed en wat zie ik als mijn verantwoordelijkheid? Het is een kwestie van houding.

Daar bewust van zijn en bewust mee omgaan zie ik als belangrijk.

Het begint bij jezelf omdat je bestaat bij de gratie van jouw directe omgeving, thuis, werk, de sportschool … jouw naasten, collega’s, zakenrelaties, de mensen waar je mee te maken hebt … alles binnen jouw invloedssfeer … jouw verantwoordelijkheid. Hoe je daar invulling aan geeft beperkt zich niet tot een rol of functie. Het gaat om jou als mens, het gaat om jouw handelen, ook op die momenten dat anderen het niet zien.

Het begint bij jezelf …